به گزارش خبرنگار مهر، در سال 1325 و 1326 تقریباً زنان هیچ مشارکتی در آموزش عالی ایران نداشتند. در سال 1327 اولین گروه زنان در آموزش عالی ایران پذیرفته شدند. از این سال تا سال 1340، سهم زنان به طور یکنواخت افزایش ‌یافته است.

در سال 1341 به دلیل سیاست‌های دولت وقت در خصوص نوین‌سازی و سیاست اجتماعی، پذیرش زنان در آموزش عالی به طور جهشی افزایش یافته و سهم زنان در آموزش عالی به طور فزاینده ای رو به رشد نهاده است. در سال 1350 جهش دیگری در مشارکت زنان در آموزش عالی اتفاق افتاده که در سال‌های بعد به پایداری رسیده است. این وضعیت تا وقوع انقلاب فرهنگی ادامه داشته است.

بر اساس گزارش یعقوب انتظاری – عضو هیئت علمی موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی، بعد از انقلاب فرهنگی با وقوع جنگ تحمیلی، سهم زنان در آموزش عالی با اندکی افت مواجه شد. اما با اتمام جنگ، سهم زنان رو به رشد نهاد و از سال 1373 به بعد رشد فزاینده به خود گرفت به طوری که با آغاز برنامه سوم توسعه، سهم زنان از سهم مردان پیشی گرفت.

آمارهای رسمی منتشر شده از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و سازمان سنجش آموزش کشور، نشان می‌دهد در طول چندین سال برگزاری مداوم کنکور قریب به 28 سال دانشجویان پسر از لحاظ پذیرش در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی و حتی از لحاظ فارغ‌التحصیلی از این مراکز پیشتاز بوده‌اند، به طوری که در این مدت سال به سال تعداد پذیرفته‌شدگان مرد نسبت به زن افزایش یافته است.

اما از سال تحصیلی 77- 76 این روند تغییر می‌کند و این بار پیشتازی دانشجویان دختر در ورود به دانشگاه را نشان می‌دهد. تعداد دختران دانشجوی کشور از 23 درصد کل دانشجویان در سال 57 به 63 درصد در سال 85 رسید یعنی به یکباره طی 27 سال در حدود سه برابر افزایش یافت. همچنین تا قبل از سال 1389 سهم دختران از کل جمعیت دانشجویی کشور بیش از 60 درصد از دانشجویان ایران گزارش می‌شد.

جدول ترکیب جنسیتی دانشجویان کشور
سال تحصیلی سهم زنان از کل
جمعیت دانشجویی کشور سهم مردان از کل
جمعیت دانشجویی کشور
1325-26 صفر 100
سال تحصیلی 27-1326 اولین گروه زنان در آموزش عالی پذیرفته شدند
1344-45 23/7 76/3
1356-57 31 69
1379-80 47/2 52/8
1385-86 63/22 36/78
1389-90 48/7 53/1

مسعود هادیان دهکردی – رئیس موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی در گفتگو خبرنگار مهر گفت: تعداد افرادی که در سال تحصیلی 90-89 در دانشگاههای کشور ثبت نام کرده اند برابر یک میلیون و 54 هزار و 408 نفر بوده است که 7/48 درصد آنها را خانم ها و 3/51 درصد را آقایان تشکیل می دادند.

هادیان دهکردی در مقایسه ترکیب جنسیتی دانشگاهها در سال تحصیلی اخیر نسبت به وضعیت این ترکیب در سالهای دیگر دهه 80 گفت: نتیجه گیری که می توانیم انجام دهیم این است که پسران تمایل بیشتری به ادامه تحصیل پیدا کرده اند.

سعید قدیمی – مدیرکل امور آموزشی وزارت علوم در گفتگو با خبرنگار مهر در تشریح آخرین ارزیابی‌ها از سهم دختران و پسران از جمعیت دانشجویی کشور گفت: ترکیب جنسیتی دانشجویان در مجموع کل مقاطع تحصیلی 50 درصد مرد و 50 درصد زن است. البته در برخی دانشگاه‌ها ممکن است نسبت دختران و پسران متفاوت باشد یعنی ترکیب جنسیتی در یک دانشگاه به نفع دختران و در دانشگاه دیگر به سمت پسران سنگینی کند اما در مجموع وضعیت جنسیتی دانشجویان دختر و پسر در آموزش عالی کشور نشان می‌دهد که تعداد دختران و پسران برابر هستند.
مدیرکل امور آموزشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری افزود: در دانشگاه‌های دولتی تعداد دانشجویان دختر بیشتر از دانشجویان پسر است اما در دانشگاه‌های غیردولتی این نسبت دقیقاً عکس می‌شود. با این حال بر خلاف آنچه که به ظاهر عنوان می‌شود، تفاوت نسبت جنسیتی در ترکیب دانشجویی کشور چندان محسوس نیست. سایت الف۳۰ شهريور ۱۳۹۰

عصرایران ؛ جعفر محمدی - صبح امروز ، در  مسیر منزل تا به دفتر کار را با رادیو جوان ، گریستم ، اشک امانم را بریده بود ، از زندگی بیزار شده بودم و هر چه نفرین بلد بودم ، در دلم نثار مسوولانی کردم که خوب پست می گیرند ، خوب سفر می روند ، خوب جلسه می گذارند ، خوب پاراف می کنند ، خوب کت و شلوار می پوشند ، خوب مصاحبه می کنند و البته خیلی خوب هم حقوق و حق مأموریت و اضافه کار و حق مدیریت و پاداش و … می گیرند و صد البته خیرشان هم به هیچ بنی بشری نمی رسد.

خبری که صبح امروز مرا به تلخی زهر مبدل کرد ، این بود: در استان کرمانشاه ، مادری فرزند معلول خود را هر روز ، بر روی فرغون به مدرسه ای که چهار کیلومتر با خانه استیجاریشان فاصله دارد می برد و می آورد ؛ صاحبخانه هم جوابشان کرده و در همین هفته ، باید خانه را تخلیه کنند. البته خبر و فیلمش را حدود 20 روز پیش تلویزیون پخش کرد ، اما نه به عنوان خبری در باره فقر و تبعیض که به عنوان خبری درباره مهر مادری و این که مادر یعنی عشق و ایثار! رادیو جوان هم گویا آن را به طور جدی پیگیری کرده بود و در پی آن ، مسوولان استان تنها کاری که آن هم بعد از رسانه ای شدن ماجرا و درآمدن اشک ملت انجام داده اند این بود: رفته اند خانه این کودک معلول و 50 هزار تومان داده اند و برگشته اند ؛ واقعاً خسته نباشند!

آنچه اشک آدمی را در می اورد ، نه فقط وضع نامناسب این خانواده ، که برخورد حقیرانه مسوولان در این خصوص است.

حتی تصورش هم برای ما سخت است: مادری رنجور ، هر روز کودک معلول خود را در فرغون می گذارد و چهار کیلومتر می کوبد و می رود تا بچه را به مدرسه برساند و بعد از ظهر هم همین مسیر را با فرغون خالی می رود تا بچه علیل اش را بازگرداند و تازه در این گیر و دار ، صاحبخانه هم جوابشان کرده و … !

آدم واقعاً می ماند که در این کشور ، نهادهایی مانند بهزیستی و کمیته امداد چه کار می کنند؟ مسوولان کشوری و استانی مگر مسوولیتی مهم تر از رسیدگی به حال محرومان دارند؟

به خدا سوگند حال و روز این خانواده فقیر کرمانشاهی ، در قیاس با بسیاری از خانواده های دیگر که حتی محتاج نان شب شان هم هستند و آن یک فرغون را هم ندارند ، بسیار بهتر و شاهانه است!

واقعاً شرم آور نیست در کشوری که مسوولانش دغدغه فقرای تاجیکستان و دختران دم بخت کومور و یتیمان عراق و معلولان جمهوری آذربایجان و … را دارند ، مادری فقیر ، بچه معلولش را با فرغون به مدرسه ببرد و بیاورد و آقایان ، بعد از رسانه ای شدن موضوع ، تنها یک تراول 50 هزار تومانی بیندازند جلوی آنها و بعد هم مصاحبه کنند و آمارهای کذایی دهند که بله ما برای محرومان چنین و چنان می کنیم!

بهزیستی این وسط چه کاره است؟ اگر رسیدگی به حال معلولان ، مخصوصاً کودکان معصوم معلول و فقیر وظیفه بهزیستی نیست ، پس وظیفه کیست؟

کمیته امداد پول هایی که هر روز از مردم می گیرد چه می کند؟ منکر زحمات و کارهای مثبتی که تاکنون انجام داده اند نیستم ولی در برابر ثروت و امکاناتی که دارند و کمک هایی که از مردم می گیرند و پول نفت مملکت که باید صرف فقرزدایی شود ، آیا وضعیت کنونی کشور قابل قبول است؟

آیا اگر کمیته امداد امام خمینی (ره) به جای تهیه جهیزیه برای دختران فقیر جزیره “آنژروان” كشور كومور ، به این مادر فقیر کرمانشاهی و کودک معلولش و امثال این ها کمک می کرد ، فقرای مملکت خودمان حال و روز بهتری نداشتند؟

به این آمار که خود کمیته امداد به عنوان بخشی از عملکردش در سایت خود قرار داده نگاه کنید:

فعالیت های کمیته امداد در کشور آفریقایی کومور:

-افتتاح دفتر نمايندگي در جزيره آنژروان كشور كومور

ـ برگزاري ميزگرد تخصصي هم انديشي در مورد آفريقا با همكاري وزارت امور خارجه
(واقعاً معلوم نیست برگزاری میزگرد تخصصی درباره آفریقا چه ربطی به کمیته امداد دارد؟)

- آغاز فعاليت احداث مسكن براي دختران يتيم در آستانه ازدواج در كشور كومور

- تحت پوشش قرار دادن 320 روستا در کومور

- در پايان سال 1388 تعداد 555 خانوار با جمعيت 2987 نفر شامل ايتام، معلولان و بيماران را بصورت دائمي مورد حمايت كميته­ امداد كشور كومور قرار داشته است . مجموعه كمكهاي پرداختي به مددجويان و هزينه هاي اداري و عملياتي كميته امداد كشور كومور در سال 1388 مبلغ 5 ميليارد ريال معادل 499352 دلار بوده است .

فعالیت های کمیته امداد در تاجیکستان:

-رفع مشكل مسكن محرومان تاجیک: نسبت به ترميم و تعمير و بازسازي 320 واحد منزل مسكوني اقدام شده است كه  85844  دلار هزينه دربرداشته است.

-در پايان سال 88 تعداد 6264 خانوار با جمعيت 24226  نفر از ايتام، بي‎سرپرستان، معلولان‌، ازكارافتادگان و سالمندان مورد حمايت ‌كميته‌هاي امداد امام خميني ‌(ره‌) اين كشور قرار داشته‌اند كه اكثريت آنها از خانوادهاي بي‎سرپرست و مهاجرين مسلمان مي باشند. ضمن اينكه تعدادي از خانواده‌هاي ‌روس تبار هم از حمايتهاي اين نهاد برخوردارند.

-يكي ديگر از خدمات كميته امداد امام خميني در اين كشور كمك به امر ازدواج و تهيه جهيزيه براي نوعروسان مي‌باشد . در اين راستا طي سال 1388  مبلغ 295469 ساماني(واحد پول تاجیکستان) جهت تهيه جهيزيه  نوعروسان هزينه شده است‌.

- داير نمودن مطب در داخل ساختمان كميته امداد شهر دوشنبه و بكارگيري دو نفر پزشك زن‌، عقد قرارداد با بزرگترين بيمارستان دوشنبه‌، يك پزشك عمومي و يك پزشك متخصص‌ و معالجه 14896  نفر مددجو با هزینه سالانه52541  دلار در سال 88 .

فعالیت های کمیته امداد در جمهوری آذربایجان:

-تعداد واحدهاي كميته امداد امام خميني در جمهوري آذربايجان 55 واحد شامل 1 اداره كل مستقر در شهر باكو، 4 شاخه اصلي (در شهرهاي باكو، لنكران، گويچاي و گنجه)، 16 كارگاه آموزشي، 19 شعبه توزيع، 5 واحد فرهنگي، 5 واحد درماني و 5 واحد ديگر مي‌باشد. كميته امداد در اين كشور تعداد 464 شهر و روستا را تحت پوشش قرار داده است.

- مجموع كمكهاي پرداختي به مددجويان و هزينه‌هاي اداري و عملياتي كميته‌هاي امداد جمهوري آذربايجان در سال 1388 هـ .ش‎ مبلغ 53/1 ميليون منات جديد (معادل 1738657 دلار، معادل 8/16 ميليارد ريال) بوده ‎است.

- ميزان كمكهاي كالايي به مددجويان موردحمايت طي سال 1388 شامل 48302  بطري روغن ، 862 بسته ماكاروني، 3/9 تن برنج‌، 6/6 تن گوشت، 5/174 تن آرد، 4/24 تن قند و شكر، 107 بسته چاي، 100 تخته فرش، 100 دستگاه يخچال و 500  ميز و صندلي .

فعالیت های کمیته امداد در افغانستان:

-  ميزان كالاهاي تحويلي به مددجويان موردحمايت طي سال 1388 شامل 1/976 تن مواد خوراكي نظير برنج 2/170 تن، قند و شكر 7/52 تن، ماكاروني 5/39 تن، روغن 1/106 تن  و آرد 6/607 تن بوده است‌. علاوه بر اين تعداد 458 عدد كيف، 1819 متر مربع موكت‌، 144 دستگاه اجاق گاز، 3/123 هزار قلم لوازم‌التحرير، 8/82 هزار قوطي پودر شوينده، 1492 دست پوشاك، 117 جفت كفش و 143 قلم ساير لوازم خانگي از ديگر كمكهاي ايـن نهـاد بـه مـددجـويـان مورد حمايت مي‌باشد.
مجموع‌كمكهاي پرداختي به مددجويان و هزينه عملياتي كميته امداد امام خميني(ره‌) افغانستان در سال 1388  معادل 1667762 دلار بوده است.

-  داير نمودن مطب درشهر كابل و ارئاه خدمات درمانی با هزینه ای معادل 30035 دلار .

- كمك به امر ازدواج و تهيه جهيزيه براي نوعروسان با صرف 110854 دلار .

- تحت پوشش قرار دادن 10050 نفر دانش آموز با هزینه ای معادل 109474 دلار .

البته آنچه خواندید ، فقط بخشی از کمک ها در تعدادی از کشورها و فقط در طول سال 88 بوده است و الا رقم کمک هایی که از جیب ملت ایران به سمت کشورهای دیگر سرازیر می شود بسیار بیشتر از اینهاست.

البته کمک به نیازمندان ، فارغ از ملیت و دین و مذهب ، امری پسندیده است اما وقتی در داخل کشورمان هستند کسانی که برای معالجه کودکشان ، حاضرند اعضای بدنشان را بفروشند یا وقتی زنان ناگزیر به تن فروشی می شوند و کودکان در چهار راه ها اسپند دود می کنند ، آیا رواست چراغ خانه را به بیرون خانه ببریم؟!

بدبختی مملکت اما یکی دو تا که نیست! ای کاش فقط همین مشکل را داشتیم اما فساد و تبعیض و بی عدالتی ، خیلی عمیق تر از این هاست ؛ همین چند روز اخیر را ببینید که فصل نقل و انتقال باشگاه های فوتبال است و بازیکنان و مربیان بسیاری داد و قال شان به هوا رفته که تعیین سقف قرارداد یعنی چه ؟ و معترض اند که چرا نباید حقوق سالانه شان از 350 میلیون تومان بیشتر نباشد(ماهی 29 میلیون تومان!) ، تازه این 350 میلیون تومان جدا از مزایای دیگری مانند 70 میلیون تومان پاداش و … است.

به خداسوگند دردآور و زجر دهنده است که در کشوری ، بازیکن تازه به دوران رسیده ای که نه اخلاق دارد ، نه تحصیلات و نه شایستگی و نه … ، سالی یک میلیارد تومان از بیت المال بگیرد و هر روز با ماشن آخرین مدلش ، عکس بگیرد و در روزنامه های ورزشی چاپ کند و آه از نهاد جوانانی که لنگ 5 میلیون تومان برای ازدواج هستند در آورد و درست در همان حال ، مادری هر روز ، کودک معلولش را با فرغون به مدرسه ببرد و بیاورد!

اگر از آن مادر  بپرسند که آیا راضی هستی پولی که تو و کودک معصومت هم در آن سهم دارید را به فلان بازیکن فوتبال بدهیم تا بتواند ماشین بی ام و خود را به بنز تبدیل کند ، چه خواهد گفت؟

مسوولانی که پول آن مادر و کودک را مثل گوشت قربانی بین چند فوتبالیست پخش می کنند و لابد خودشان هم سهمی از آن دارند ، چگونه می توانند در چشمان معصوم آن کودک در حالی که روی فرغون قرار دارد ، نگاه کنند؟ قبر و قیامتی هم که برای آقایان نیست!

نمایندگان مجلس و دولتمردان ما هم که گویا نه می بینند و نه می شنوند ؛ انگار نه انگار که جلوی چشم ملت ، دهها میلیارد تومان از پول ملت را بین چند جوان پا به توپ ، مانند غنائم جنگی به دست آمده از کفار حربی ، تقسیم می کنند!

بله ! وقتی در کشوری ، از مردم اعانه جمع می کنند و به فقرای آن سوی دریاها می دهند ، وقتی تازه به دوران رسیده های فوتبالیست ، پول ملت را در ارقام میلیاردی می گیرند و دو قورت و نیم شان هم باقی است ، وقتی فلان مسوول دولتی ، به خود اجازه می دهد بدون حتی عقد قرارداد ، 5 میلیارد تومان به یک شرکت خلق الساعه بدهد تا رئیسش بعد از چند روز راهی واشنگتن شود و به ریش ملت ایرن بخندد ، وقتی پرونده میلیاردی سوء استفاده مالی در بیمه ایران ، به دلیل نفوذ دولتی آقایان ، مسکوت بماند و رئیس جمهور هم مانع محاکمه متهمان مالی آن شود ، وقتی پول هایی که آقایان جابجا می کنند ، در ارقامی است که حتی شهرام جزایری هم شوکه می شود  و … معلوم است که در این کشور ، بانوی مستمند کرمانشاهی ، که مانند همه مادرها ، عاشق کودک معلولش هست ، مجبور می شود  هر روز 16 کیلومتر ، را با فرغون راه برود و کودکش را به مدرسه برساند و برگرداند… گریه دیگر مجال نمی دهد ؛ امان از روزی که آه مظلوم دامنگیر شود!

بعد از تحریر:

مسوولان استان کرمانشاه ، یا هرچه سریعتر به داد این کودک معلول و خانواده اش برسند یا ناتوانی خودشان را اعلام کنند تا عصرایران به کمک خوانندگانش ، گرهی از مشکلات این کودک و مادرش را باز کند. اگر نمی توانند یا نمی خواهند ، خودمان آنقدر عرضه داریم به داد هموطنانمان برسیم.

در آن خلوتگه تاريک و خاموش نگه کردم به چشم پر ز رازش
دلم در سينه بی تابانه لرزيد ز خواهش های چشم پر نيازش

در آن خلوتگه تاريک و خاموش پريشان در کنار او نشستم
لبش بر روی لبهايم هوس ريخت ز اندوه دل ديوانه رستم

فرو خواندم به گوشش قصه عشق تو را می خواهم ای جانانه من
تو را می خواهم ای آغوش جان بخش تو را ای عاشق ديوانه من

هوس در ديدگانش شعله افروخت شراب سرخ در پيمانه رقصيد
تن من در ميان بستر نرم بروی سينه اش مستانه لرزيد

گنه کردم گناهی پر ز لذت در آغوشی که گرم و آتشين بود
گنه کردم ميان بازوانی که داغ و کينه جوی و آهنين بود

مدير کل بهزيستي سيستان و بلوچستان به خبرگزاري زنان ايران گفت: استان سيستان و بلوچستان تنها استان کشور است که با مشکل زنان معلقه س ر و کار دارد. منتظر شبر، ادامه داد: با وجود مشکلات فراوان اين زنان، هنوز اداره بهزيستي تصميم قطعي درباره آنها نگرفته و در حال رايزني‌هايي با تهران براي انجام اقدامات جديد است. زنان معلقه به زناني گفته مي‌شود که ازدواج‌هاي آنها سنتي بوده و ثبت نمي‌شود. اين زنان با از دست دادن شوهر خود، دچار مشکلات فراواني مي‌شوند.

در خبر دیگری حمیرا ریگی در مورد زنان معلقه چنین گفت:

یکی دیگر از عمده مشکلات موجود در شهرستان را وجود زنان معلقه ـ رها شده توسط شوهران ـ نامید و در این باره گفت: اغلب شوهران این زنان دارای چند زوجه، معتاد و بیکار هستند. در عین حال این زنان، خود سرپرست نیستند و اکثرا با دارا بودن پنج تا شش فرزند در معرض آسیب قرار دارند. وی افزود: بهزیستی در تحت پوشش قرار دادن چنین زنانی دارای قانون و یا آیین‌نامه نیست، چرا که این قشر در رده زنان بیوه و یا مطلقه که جامعه هدف بهزیستی را تشکیل می‌دهند، جای نمی‌گیرند. به همین دلیل پوشش آن‌ها در دستورالعمل بهزیستی نمی‌گنجد. این در حالی است که تقریبا نیمی از10 زنی که روزانه برای تحت پوشش قرار گرفتن به بهزیستی چابهار مراجعه می‌کنند، زنان معلقه هستند.

حمیرا ریگی رییس اداره‌ بهزیستی شهرستان چاربهار افزود: بدلیل وجود چنین شرایطی بین زنان شهرستان، درصد بالایی از کودکان کار، خیابان و معتاد، فرزندان زنان معلقه هستند. اگر زنی پس از مراجعه به بهزیستی بگوید مطلقه و یا بیوه هستم، خوشحال می‌شویم.

ریگی با اشاره به این که اگر زنی پس از مراجعه به بهزیستی بگوید مطلقه و یا بیوه هستم، خوشحال می‌شویم، گفت: تدوین آیین‌نامه‌های جدید برای پوشش این زنان ضروری به نظر می‌رسد. وی تصریح کرد: برای پوشش چنین زنانی از روش‌های دیگری وارد می‌شویم، به عنوان مثال به دنبال معلولیت و یا کودک کار و خیابان در چنین خانواده‌هایی می‌گردیم و یا آ‌ن‌که آن‌ها را با نام زنان در معرض خطر پوشش می‌دهیم.در خوش‌بینانه‌ترین حالت، آمار افراد واجد شرایط تحت پوشش شهرستان چابهار10 برابر آمارهای فعلی است.

رییس اداره بهزیستی شهرستان چابهار تعداد زنان خود سرپرست و بدسرپرست پشت نوبت دریافت خدمات را یک هزار و 790 نفر اعلام و اذعان کرد:50 درصد این جمعیت توسط شوراهای اسلامی روستایی، بهورزان، دهیاری‌ها و خانه‌های بهداشت شناسایی شده‌اند.

ریگی افزود: به دلیل کمبود امکانات و دسترسی نداشتن به روستاهای صعب‌العبور، خانه‌های بهداشت و شوراهای اسلامی روستایی و روستامهدها را درگیر شناسایی افراد واجد شرایط کرده‌ایم و بدین ترتیب نیمی از پشت نوبتی‌های خود را در طول یک ماه که این همکاری شروع شده، شناسایی کرده‌ایم.

پیش از این نیز در تاریج 7 ژانویه 2010 مدیرکل ثبت احوال استان سیستان و بلوچستان در باره این مشکل سخن گفته بود.

مدير‌كل ثبت احوال سيستان و بلوچستان در این رابطه گفت: در 9 ماه گذشته بيش از 6 هزار ازدواج ثبت نشده در استان ثبت شده است.

علي زاهدي‌نيا اظهار داشت: در 9 ماه گذشته بيش از 6 هزار و 51 ازدواج كه در سال‌هاي گذشته صورت گرفته و ثبت نشده بود، ثبت شد. وي افزود: ميانگين ثبت واقعه ازدواج در كشور 92 درصد است و استان سيستان و بلوچستان با 56 درصد، پائين‌ترين آمار را در اين زمينه دارد. مديركل ثبت احوال استان با اشاره به زيان‌هاي ثبت نشدن ازدواج‌ها به ويِژه براي بانوان خاطرنشان كرد: با هدف جلوگيري از تضييع حقوق بانوان و خانواده‌ها، اداره‌كل ثبت احوال استان با هماهنگي اداره‌كل ثبت اسناد براي تعدادي از سر دفتران اسناد رسمي شهرستان‌هاي زابل، زاهدان، نيكشهر و ايرانشهر مجوز سيار ثبت ازدواج‌ها را صادر كرده است.زاهدي‌نيا تصريح كرد: سردفتران، 2 روز در هفته به مناطق روستايي، عشايري و دهستان‌هاي پر جمعيت منطقه عزيمت و در محل سكونت افراد اقدام به ثبت ازدواج‌هاي معوقه مي‌كنند. وي از مردم خواست ضمن همكاري با اين سردفتران براي ثبت ازدواج خود اقدام كنند و از مزاياي قانوني اين امر برخوردار شوند.

پسرم جعبه آبرنگش را پيش رويم گذاشت

و از من خواست

برايش پرنده اي بكشم

در رنگ خاكستري فرو بردم

قلم مو را

و كشيدم چارگوشي را با قفل و ميله ها!

شگفتي چشمانش را پر كرد :

اما اين يك زندان است …

نمي داني چگونه يك پرنده مي كشند ؟!

…

ملت ايران

ثانيه هاست كه از نوازش فرزندانمان محروم شده ايم ، دقيقه هاست صدايشان را نشنيده ايم ، ساعت هاست چشم انتظارشان هستيم ، روزهاست آغوش هايمان را مامن دردها و شادي هاشان نكرده ايم ، هفته هاست در انتظار خبريم و ماه هاست كه نميدانيم به كدامين جرم ناكرده مي بايست آنها را در زندان كنند ، چشم به در سائيده ايم و كفش به خيابان ها تا شايد دست كم خبري از ايشان يابيم اما صد افسوس كه نه تنها اينگونه نشد كه درشتي ها ديديم از كساني كه مدعيان اخلاق و آزادگي هستند

با اين همه اگر تنها درشتي ها بود تاب مي آورديم،اگر تنها فراق دلبركانمان بود به حرمت ايران سكوت ميكرديم و اگر تنها حبس بود تاب مي آورديم كه فرزندانمان نه عزيزتر از ديگر فرزندان درحبس ايران و نه كم مسئوليت تر از آنان در راه پيشرفت كشور هستند.اما درداد و دريغا و صد افسوس كه به ازاي هر قطره اشك ما اتهامي بر اتهامات فرزندانمان افزوده ميشود.بازداشت هاي بي دلبل كم بود كه هم اينك اتهامات واهي نيز داغي شده بر داغهايمان.اتهاماتي كه پيش از واهي بودنشان خنده ناكند.

هم وطنان

فرزندان ما را كه جملگي به فرياد زدن بر سر مخالف خويش نيز رضا نمي دهند به ارتباط با گروهكهاي تروريستي خارج نشين متهم مي كنند، گروهي را به دليل فعاليت در قالب احزاب و گروههاي قانوني به اقدام عليه امنيت كشور متهم مي كنند ، جگر گوشه هايمان را به دليل نوشتن مطلبي در روزنامه اي يا وبلاگي به تبليغ عليه نظام متهم كرده اند ، پاره هاي تنمان را از خلوت دعا و نيايش به درگاه خالق يكتا به كنج زندان برده اند و چنان كرده اند كه خواست رهايي فرزندانمان از پروردگار نيز به اتهام بدل شده است. عضويت در شبكه هاي اجتماعي را به اتهام بدل كرده اند و ملاقات با فرزندان دلبندمان را به لطفي بي نهايت از سوي خود تعبير ميكنند ، در اين بين ما مانده ايم كه داد از كه ستانيم .

ايرانيان

گفته مي شود تاريخ بي رحمترين داور در دادگاه جهان است ، و در همه حال مظلومان را به داوري تاريخ دل خوش ميكنند ، تا امروز تاريخ شود و داد مظلومان بستاند.اما در سكوت ما تاريخ كجا سوختن ما را در تب بي خبري از دختران و پسرانمان به ياد خواهد آورد؟ تاريخ كجا به ياد خواهد آورد اشكها و ضجه هاي ما را در غم دوري دلبركانمان؟ تاريخ كجا و خون جگري كه از دست مخلوق بي وجدان، شبانه به درگاه خالق شرح ميدهيم كجا؟

هم ميهنان

با قامتي به بلندي فرياد رنج هايمان را با شما باز گفتيم ، تا باشد گوش شنوايي در گوشه اي كه به ياد آورد مادر بودن در اين زمانه سخت ، بسيار سخت است. تا بداند كه هر لحظه را با شوق در آغوش كشيدن دلبركانمان به تاريخ مي سپاريم اما از پا نمي افتيم.

اي مرغ گرفتار بماني و ببيني

آن روز همايون كه به عالم قفسي نيست

1-حوا ابراهيمي مادر سعيد و مسعود نورمحمدي

2-مهين جواهري پور مادر مهرداد رحيمي

4-سكينه خرمن ديز مادر مهرداد اصلاني

5-زهرا رضا مادر حسين نوراني ن‍‍ژاد

6-صغري عليپور مادر پريسا كاكايي

7- طيبه فخري مادر عماد الدين باقي

8- عصمت كاشاني مادر سعيد ليلاز

9- شهرزاد كريمان مادر شيوا نظر آهاري

10-فائزه ملكشاهي مادر سعيد حائري

11-مرضيه محبي مادر سعيد جلالي فر

12- معصومه ملول مادر مسعود باستاني

13- ملكه محمدي مادر سميه عالمي پسند

14- نرگس موسوي مادر پيمان چالاكي

15- پروين مخترع مادر كوهيار گودرزي

16- ثريا محمد زاده مادر سعيد كلانكي

17- عارفه نوري مادر مريم ضياء

18- خدابس نظري مادر بهمن احمدي امويي